About

Benoit Pierloot, een student Boekhouden-Informatica. Met een bijzondere passie voor sport.

Tot op mijn 16e deed ik bitter weinig aan sport , maar dat veranderde compleet. Nu, 2 jaar later beschik ik over een Merckx koersfiets en een paar loopschoenen. Samen met deze ga ik geen uitdaging meer uit de weg. Toen ik een half jaar geleden besloot om competitie wielrennen te doen veranderde gans m’n leven, ik trainde meer en doelgerichter.
Na enkele maanden kreeg ik de kans van de club om op hoogtestage te gaan naar de Vogezen. Maar toen, die bewuste 28 juni om klokslag 11u sloeg het noodlot toe. Na achterom te kijken doordat de teamleider claxonneerde reed ik op een ploegmaat die plots moet geremd hebben. Door de slag werd ik enkele meters verder gekatapulteerd, ik kwam met mijn mond/ tanden op het asfalt terecht. Bij wonder brak ik m’n neus en of kaak niet maar m’n mond en in het bijzondere mijn tanden waren er het ergst aan toe. Ik werd afgevoerd naar een ziekenhuis 30 km verderop waar ik de eerste verzorging kreeg. De diagnose was duidelijk: gebarsten ribben, zeer veel schaafwonden, een doorboorde lip en de tanden … In het regionaal ziekenhuis was er op zaterdagmorgen geen tandarts te bespeuren, men deed nog de moeite maar er was binnen een straal van 250 km geen tandarts beschikbaar. De ploegleiding besloot ’s avonds mijn ouders op de hoogte te brengen van het gebeurde ongeval. Na de verzekering op de hoogte te stellen werd het duidelijk dat dit nog een ganse tijd ging duren voor we enige stappen verder waren gekomen in de repatriëring. Mijn vader besliste in samenspraak met de ploegleiding en de verzekeringsmaatschappij om nog diezelfde avond mij op te komen halen. Het was namelijk niet mogelijk om te eten, en er was dringende zorg aan mijn tanden nodig. Na een rit van 600 km kwam m’n vader aan op de chalet waar we logeerden. We hebben niet lang getreuzeld en zijn onmiddellijk terug naar Oostende vertrokken. Daar konden we onmiddellijk terecht bij een orthodontist. Na een grondige bestudering kwam hij met volgende diagnose: 1 tand verloren (weg), verschillende afgebroken, 2 voorste tanden een halve centimeter naar beneden verschoven en talloze tanden verschoven. Het was een pijnlijke diagnose, en die pijnlijke mag je vrij letterlijk nemen. Na 2 uur werken kon hij wat tanden verplaatsen en opkuisen. Hij besloot ook een beugel te plaatsen zodat ze niet meer verschoven. Nu 3 maand verder draag ik nog altijd de talloze littekens van die ene val in de Vogezen. Door deze val en ook mede door het schoolwerk heb ik mijn ambitie om aan competitie deel te nemen aan de kant geschoven. Ik heb besloten me op uitdagingen te storten en natuurlijk leest u daar meer over in mijn blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: